کیوان شاهبداغی

و به انگشت نخی خواهم بست تا فراموش نگردد که هنوز انسانم

                                                   

                                                       یاد تو

 

حتی اگر که نیایی ،

نبینمت

 یادم نمی رود آن مهربانیت

جاری اگر چه نیست

مهر نگاه تو در دیدگان من

می بندم این دو چشم

ظرف خیال خویش

پر می کنم ز قطره قطره ی آن یاد آشنا

...


ادامه مطلب
نوشته شده در سه شنبه یازدهم آذر 1393ساعت 19:35 توسط کیوان شاهبداغی| |

 

                                                       تسلیم

 

تسلیم او نشو

بالا مبر تو دست خودت پیش پای او

تسلیم اگر شوی

می پیچد او تو را ،

به سر انگشت قهر خویش

سوزاند او ، دل درمانده را به کین

غم آورد که بشکند آن دل دوباره باز

اندوه ، تا که نمانی تو بر قرار

...


ادامه مطلب
نوشته شده در دوشنبه دهم آذر 1393ساعت 10:14 توسط کیوان شاهبداغی| |

 

                                                     صبور عشق

 

 

دریا ، لبان خویش

بر گوش ساحل ساکت نهاده است

با واژه واژه موج

می خواند او حدیث غرقه ی دریا دلان پاک

می گوید او حکایت هر قطره را به خاک

در ساحل سکوت

شن ریزه های کوچک ساحل نشین ،

خموش

...

 


ادامه مطلب
نوشته شده در جمعه هفتم آذر 1393ساعت 19:8 توسط کیوان شاهبداغی| |

 

                                                             آه

 

 

ای مردمان خوب

بی درد رهگذران  مسیر عمر

لختی شتاب کم

من آه خویش به شما عرضه می کنم

با رنگ های سرخ و سفید و بنفش و سبز

حجمی ز غم ،

عرضه بر این شانه های خم

...

 


ادامه مطلب
نوشته شده در جمعه شانزدهم آبان 1393ساعت 13:32 توسط کیوان شاهبداغی| |

 

                                                      ابر

 

تقدیم به آنانکه از ابر ، بارش را یاد گرفته اند

نه پوشاندن خورشید را

 

ای ابر آسمان

باران ببار

هرگز تو پرده میفکن به روی مهر

پنهان مکن تو قامت مهتاب را ز ما

در کار عشق باش

خورشید را مگیر

مهتاب را مپوش

مخفی مکن تو نور خدا را ز چشم ما

...


ادامه مطلب
نوشته شده در جمعه نهم آبان 1393ساعت 12:30 توسط کیوان شاهبداغی| |

                             

                                                        بخشش

 

 

نبخشیدی ، قبول

اما

تو روزی با خدایت کار خواهی داشت

بجای رویش زیبا نهالِ بخشش و خوبی

تو خار نفرتی در سینه خواهی کاشت

...


ادامه مطلب
نوشته شده در یکشنبه چهارم آبان 1393ساعت 10:4 توسط کیوان شاهبداغی| |

 

                                                 حکایت من

 

 همه عمر من نشستم

که ببارد آسمانی

نه ز من دعای باران

نه ز ابر میل یاری

به دلم نشست تیری ز کمان مهربانی

نه به غیر می توان گفت

نه به گوش آشنایی

...


ادامه مطلب
نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم مهر 1393ساعت 1:8 توسط کیوان شاهبداغی| |

 

                                                          حرمت

 

پاییز می رسد

در فصل عاشقانه رها یی به رسم مهر

هرگز لگد مکن تو برگ درختان به زیر پای

کین سبز باور برتن غبای زرد

افتاده زیر پا

 ولی

...

 


ادامه مطلب
نوشته شده در جمعه بیست و پنجم مهر 1393ساعت 0:9 توسط کیوان شاهبداغی| |

 

                                                        همین

 

 

من نذر کرده ام که ببینم تو را

چرا ؟

چون عاشقم

همین 

نوشته شده در جمعه بیست و پنجم مهر 1393ساعت 0:3 توسط کیوان شاهبداغی| |

 

                                                          بی او

 

وقتی که عشق

عزم سفر کرده  از دلی

او بی صدا تر از شکستن یک بغض در گلو

آرام می رود

شاید به قدر وا شدن غنچه ی گلی

اندازه ی نگاه شاپرگی ، رقص شعله ای

قدر چکیدن اشکی ، به گونه ای

فرصت برای موهبت عشق ،

سهم ماست

...

 


ادامه مطلب
نوشته شده در یکشنبه بیستم مهر 1393ساعت 9:58 توسط کیوان شاهبداغی| |

 

                                                         دل 

 

جنس خاک دل ما را مگر آن روز نخست

از غبار سفر عشق مهیا کرده ست

و گِل اش کرده ،

به یک قطره ی شبنم ز زلالیت مهر

که به یک خاطره از عشق

چنین می لرزد ؟

نوشته شده در پنجشنبه هفدهم مهر 1393ساعت 19:49 توسط کیوان شاهبداغی| |

                                         

                                                        خوابم نمی رود

 

 

خوابم نمی رود

من نذر کرده ام

که اگر مردمان خوب

در روز عیدشان

جان عزیز من

بخشیده بر ،

همه ی بره های من

من نیز

یک کاسه شیر

هدیه کنم ، کودکانشان

 

...


ادامه مطلب
نوشته شده در شنبه دوازدهم مهر 1393ساعت 20:37 توسط کیوان شاهبداغی| |

                                   

                                                      رنگ خدا

 

شیشه رنگ خدا

فصل پاییز شکست

و خدا

دست رنگی شده اش را

به تن باغ کشید

نوشته شده در جمعه یازدهم مهر 1393ساعت 20:41 توسط کیوان شاهبداغی| |

                                                            مرگ ، نه

تقدیم به آنان که قلبی را از طپش باز نمی دارند

 

 انگشت

ماشه

و تیری به سوی او

گیرم که  :

تیر ، نه

ماشه که نه

صیاد هم که نه

اما خدای من

دانی تو انتظار جوجه ی در آشیانه را

نوشته شده در سه شنبه هشتم مهر 1393ساعت 13:2 توسط کیوان شاهبداغی| |

                                           

                                                       سایه

 

ای سایه ات بلند

لختی درنگ کن

شاید به شهر باور اندیشه های تو

خورشید ،

رو به سرخی مغرب کشیده است

 

ای سد نموده تابش خورشید مهربان

تاریک حجم بودن تو ، بر زمین خاک

بی سایه زنده باش

چونان شعاع نور

نوشته شده در یکشنبه ششم مهر 1393ساعت 7:12 توسط کیوان شاهبداغی| |

 

                                                  من چشم در رهم

 

[   قرار ما ، آخرین همین هفته  ، 

      ملاقات و بوسیدن پیشانی و دستان مادران و پدران مان

      و اگر نیستند ، بر مزارشان ، 

    گلی ، گلابی ، اشکی و حسرتی ]

 

روزی که خاک

آغوش خود گشوده بر این جسم خسته ام

از راه می رسی

با شاخه ای ز گل

آبی برای آنکه بشویی غبار سنگ

لمس شیار خط زندگیم ،

پرده ای ز اشک

با حسرتی که چرا رفته ام زدست

...

 


ادامه مطلب
نوشته شده در سه شنبه یکم مهر 1393ساعت 11:16 توسط کیوان شاهبداغی| |

 

گمشده

 

 چون کودکی که نداند مسیر عشق

در گیر و  دار گرمی بازار روزگار

دستت رها نموده ،

در این راه ، گم شدم

چشمان کوچک من را عزیز دل

آن برق ها ربود 

دستم رها ،

نشسته به غفلت  میان راه 

...

 


ادامه مطلب
نوشته شده در یکشنبه سی ام شهریور 1393ساعت 21:11 توسط کیوان شاهبداغی| |

 

                              پُل

 

 

می‌جویمت 

در آرزوی آنکه بیابم ترا،

که من

در جستجوی عشق

در اشتیاق لحظه زیبای یک سلام

وامانده‌ام به خویش

...


ادامه مطلب
نوشته شده در یکشنبه سی ام شهریور 1393ساعت 13:45 توسط کیوان شاهبداغی| |

 

حضور

 

با درک آن حضور

در محضر امید ظهورت نشسته ام 

ای مهربان بگو

آخر کجا

عشقت ، سند زده دل را به نام خویش ؟

نوشته شده در جمعه بیست و هشتم شهریور 1393ساعت 14:56 توسط کیوان شاهبداغی| |

 

                                                            انتظار

 

يک دل که سهم من از روزگار بود

از من ، تو برده ای

اينک تو ای دو دل

من نيز بى دلم

برخيز مهربان،

که تو را چشم در رهم

نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم شهریور 1393ساعت 14:56 توسط کیوان شاهبداغی| |

Design By : Night Melody